Question tags to krótkie pytania stawiane na końcu zdania oznajmującego. Ich polskim odpowiednikiem mogą być słowa takie jak: nieprawdaż, prawda, co nie, mam rację. Te krótkie i dla niektórych dziwne bądź niepotrzebne formy stosowane są w języku angielskim dość często, w celu potwierdzenia jakiejś informacji, podtrzymania rozmowy czy też jako zwykły wypełniacz. Konstrukcja question tags jest dosyć prosta i nie powinna sprawiać problemów nawet początkującym.

Tak wygląda konstrukcja zdania z użyciem question tag:

Zdanie oznajmujące + przecinek + question tag + znak zapytania

Sam question tag tworzymy następująco:

czasownik posiłkowy + zaimek osobowy

Zasada jest prosta: jeśli w zdaniu oznajmującym występuje czasownik w formie twierdzącej, w question tag używamy czasownika posiłkowego w formie negatywnej. I odwrotnie: jeżeli w zdaniu oznajmującym pojawia się czasownik w formie zaprzeczonej, w question tag występuje on w formie twierdzącej. Pokażmy na przykładach:

Sue is a very nice girl, isn’t she?

Sue to bardzo miła dziewczyna, nieprawdaż?

Tom doesn’t like milk, does he?

Tom nie lubi mleka, prawda?

Pamiętajmy o użyciu czasowników posiłkowych zgodnych z czasem zdania lub czasownika to do w odpowiednim czasie, jeżeli czasownik posiłkowy nie występuje:

You haven’t found a new flat yet, have you?

Nie znalazłaś jeszcze nowego mieszkania, prawda?

You would do that for me, wouldn’t you?

Zrobiłbyś to dla mnie, prawda?

You bought a new computer, didn’t you?

Kupiłeś nowy komputer, co nie?

It’s very hot, isn’t it?

Gorąco, prawda?

She won’t come, will she?

Ona nie przyjdzie, mam rację?

There are many shops in this city, aren’t there?

W tym mieście jest wiele sklepów, nieprawdaż?

Czasowniki modalne to również czasowniki posiłkowe, używamy więc ich w question tags:

You can’t swim, can you?

Nie umiesz pływać, prawda?

We should go, shouldn’t we?

Powinniśmy iść, prawda?

O pozytywnym bądź negatywnym znaczeniu zdania nie zawsze decyduje obecność przeczenia. Określniki takie jak never czy seldom również nadają zdaniu znaczenie negatywne:

You have never been to Egypt, have you?

Nigdy nie byłas w Egipcie, prawda?

You very rarely watch TV, do you?

Bardzo rzadko oglądasz telewizję, prawda?

Nothing happened, did it?

Nic się nie wydarzyło, prawda?

Dla średnio zaawansowanych i zaawansowanych.

W 1 osobie l. pojedynczej używamy aren’t zamiast am not:

I’m wise, aren’t I?

Jestem mądry, nieprawdaż?

Po let’s używamy shall:

Let’s go to the cinema, shall we?

Chodźmy do kina, co?

W trybie rozkazującym:

po formie o znaczeniu negatywnym oraz nakazach stosuje się will bądź can’t:

Shut up, can’t you?

Zamknij się, co?

Don’t talk to me like that, will you?

Nie mów tak do mnie, dobrze?

po formie o znaczeniu pozytywnym stosuje się won’t:

Be careful, won’t you?

Uważaj, dobrze?

W przypadku próśb możemy używać formy can/could/would:

Open the window, can you?

Otwórz okno, dobrze?

Warto również dodać, że istnieje różnica w wymowie opisanych wyżej form. Jeżeli nie jesteśmy do końca pewni tego, o czym mówimy, intonacja powinna być wznosząca, powinna przypominać zwykłe pytanie. Jeśli natomiast mamy pewność, że nasze stwierdzenie jest prawdą, intonacja powinna być opadająca, czyli czytamy zdanie tak, jakby na końcu nie było znaku zapytania.

Testy z question tags